Blog: ‘’Oh ja, dat heb ik ook zo vaak”

Op een woensdagmiddag was ik met iemand in gesprek. Ik vertelde een situatie waar ik tegenaan liep met TOS. Dat ik keer aan het eten was in een restaurant met familie. We waren aan het praten, maar ik vond het vervelend dat de ober telkens kwam storen met vragen “of alles naar wens was”, “wilt u nog iets drinken” enz. Hij onderbrak mij telkens, wat ik niet fijn vond. Ik wilde meer vertellen, maar we gingen alweer naar het volgende onderwerp.
Toen zei diegene met wie ik in gesprek was, dat het hem ook altijd irriteerde als een ober te vaak komt storen. Die opmerking raakte mij, ik werd daar emotioneel van. Omdat  de opmerking “daar heb ik ook last van” zo vaak te horen krijg van mensen die geen TOS hebben. Ik had dat ook eerlijk aan hem verteld dat het mij iets deed, dat ik die opmerking niet leuk vond. Ook al wist ik dat hij het niet verkeerd bedoelde. Ik kon het emotioneel ook snel weer van me afzetten en doorgaan met mijn uitleg.
Ik vond het mooi om te horen dat hij zei, dat dit emotie- moment hem heb laten zien wat TOS echt met iemand doet. Zoiets leer je niet in een TOS- beleving. De TOS- beleving waren voor hem meer ‘spelletjes ‘ die bij de deelnemers wel een bepaalde frustratie opleverde omdat je niet op een woord kon komen of op een andere manier moeilijk kon uiten. Dat is niet echt.

Gisteravond op een ouderbijeenkomst hoorde ik ook heel vaak die opmerking “oh, daar heeft iedereen wel last van”. Weer werd ik daar emotioneel van. Ik dacht zal ik hier iets van zeggen. Op het einde van de bijeenkomst heb ik dat ook open en eerlijk verteld aan alle ouders, dat dit mij raakte. Daar hadden ze wel bewondering voor, dat ik dit kon uitspreken.
Ik ga me dan afvragen of mensen dat steeds meer zeggen tegenwoordig of dat het mij meer opvalt. Het doet iets met me omdat het voelt als miskenning (dit woord moest ik toch opzoeken) van mijn TOS.

Voor mij is dit een stukje onzekerheid wat naar boven komt waarvan ik denk, hier moet ik iets mee gaan doen voor mezelf. En dat ga ik ook doen. Maar ook een tip voor de ander om hier meer rekening mee te houden. Er mag van mij meer geluisterd worden zonder gelijk over te nemen. Of meer de woorden “dat begrijp ik”.  Komt voor mij een stuk zachter en aangenamer over.
Verder mag er natuurlijk ook wel humor bij gebruikt worden. Ook heel belangrijk, wat ik zelf ook gebruik tijdens mijn voorlichting of een gesprek.
Maar het is wel fijn als je serieus genomen wordt. Ik kreeg van een ouder nog de vraag “heb jij veel begrip van anderen met je TOS”. Die heb ik, maar nog lang niet altijd.
Daarom is het zo fijn als mensen meer luisteren zonder gelijk een oordeel te geven. En ik? Ik kan hier mooi aan de slag om eraan te werken.


Geschreven: Meike van Genugten, 17 september 2019